FAİK SALİK

SEYİSİN GÜNCESİ

2010-08-15T13:03:00.000-07:00

Goncalara durmuş gibi gül
bir ilkbahar çeşmesinden su içmek gibi serin
ve derin olabildiğince derin
dökecekmiş gibi gök yıldızlarını.

Kayalar vurmuş gibi sele.
Mübtezel gezinmez hiçbir zerre.
Her zehre mukabil tanrı yokuşunda bir köle yol alır ezele
tanıdık mıdır cümle yüzler kim bilir nedametin kaydından
silinmez hiç bir cüz
tüm levhalarda yazılıdır pelerinle yol alır her küre.

Bir kral doğuyor boğuyor ilk nefeste
vurduğu tele.
Oyunda sıra kimde yine mi gele
Kaynamaz cümleler,pişmeli her söz
her göz görmeli daha ne kadar var ecele.

Bir sultan doğuyor, boğuluyor şeytanlar
kümeste her kirli ruha vardır bir yer
ecel yavaş gelir bazen uzanır kumlara
yılanlar neden bu kadar soğuk
ruhumda kül tadı var
belli içtiğim sigarayı acele.

Fitneyi cesed gibi sarıyor melekler
ruhuna dokunamaz bu sultanın ne at nede yele.
Tahtına dönük aynalar
dönmeli bu yüz bin kere her bir nefere.
Arşla yer arasında gide gele
alışıyor ruhu meleğin bu miskten ele.

Rabbına döndü ve kalktı
müjdeler olsun
bu halk artık değil kimseye köle.

YUSUFUN SANDUKASI TAŞINIRKEN

2010-07-08T06:00:00.000-07:00

Her azatlı gibi Şehrazat özetliyor ateşi

Biraz kayın biraz meşe

Katıyor yine hala hayatlarımıza azıcık da olsa bir neşe

Güneşe doğrudan bak güneşe diyor

Dolaylama ve de ay bakımlarını

Kendini durmadan tekrarlar her ayna

kişisel tarihimin

talihini değiştiren icad ilk bilmece:

hele insaf yine bal kusuyor gömece

aman boyama saçlarını

sıkı sıkıya meçe.

Daha bir muntazam bu sefer nizam

Roma yok bu sefer: rimel verelim bari

Ve yine kaynıyor taş kazan

Atılıyor her yörede cesurlar ateşe.

Güzeldir baharı koklamak

Dağ diplerinde gece

Heceler hiciv geceler hidiv

Kasrında temaşa etmek varsa divanda münakaşa

Bölünmemeli bu yüzden şiir

Tamlanırsa ay bile kendini vurur

Atar imzasını Hitit bu yüzden kadeşe.

Yıldızlar kırpışır esrarlı

Sırlar ağacanın dalları yaprak açmış gökte

Kalbim kalbine ayna

Uyanın bir hain var bölükte

Ötv li eşyalar birikmiş gümrükte

kalk borusu:

duvarlar dolusu taş ormana nazır

bu halk neden her gün piknikte.

Şehrazat bir sihirdir

Sükun etmeli masal: söz hayata geldikte.

Verilen söz damardan kan

Duvardan ter atmosfer denen demlikte

Ketmedilir anlatılmaz

Gizli anahtarlar arşa nazır terlikte.

Uruc eder her temiz ruh öldükte

Farelerin küçük kalbi peynir için atar durur delikte.

Kayar durur her bir yıldız felekte

Açar durur her bir çiçek: şımarıklar nazik de.

Atılan ok söylenen söz

Altın sırmalı evrak sadece üç satır yaz

İlk satırın ucunu kırp

Bir daha ve

Bir daha dedirtme bana

Böyle kal hep.

“Kalbe kanat

Ruha tuz

Açlığa taç.”

Çekinme bakınma etrafına

Bağrını Rabbine aç.

Şeytandan evine kaç.

Alınma: her mürekkepte

Dile gelip akla inmez bu miraç.

Son sözüm

Düşmanla cenk ederken

Boyuna nur dağına kaç.

Şehrazat bir sihirdir

Bu yüzden sökün etmeli seher

sakın atının nalından yüzüğünde yoksa panzehir.

Burçları bilir herkes

Benimse aklım surlarından

Yapılma duvardaki gedikte.

Meleğin ağzı düdükte.

Yıldızlar uzak nedense bu kente

Oynaşır aşıkların ruhları gökte

Derman dallardan taşmaz

sırların anahtarı kökte.

SÜRGÜN

2008-12-04T10:13:00.000-08:00

Hani adamlar adımlara karıştı ya. Gürledi tez esen rüzgar. Sürgün, borazanına bir dudak daha ekledin.
Çıkınımla çıktığım bu dam, bu son gülücükleri seyrettiğim ay yüzünde, son sözlerim, son deyişim aklıma:-dur!
saklıydım artık. Bir daha değmedi yürek kanatan keskin bıçakların ucu ucuma. Saklıkalan bir özlemdi belki ufukta kanat çırpıp kanatmak dağ taş. Kekik kokuları biriktirirdi toynaklarında ova bayır gezinen her soylu at. Çünkü ödenecek bir bedeldi aşka arş olmaklık, çünkü oymaklar kırpışırdı gözlerinden.